"Her çocuğun gelişimi karakteri birbirinden farklı!" Bu cümleyi sıklıkla duyarız ve kendimiz de sıklıkla dillendiririz. Ama yine de başka annelerin çocuklarıyla ilgili deneyiminden faydalanmak isteriz. Sürekli yaşıtları ile ilgili bir araştırma ve kıyaslama durumu içerisinde oluyoruz anneler olarak. Google'da hemen hemen her konu ile ilgili arama yapıyoruz. Belli başlı sitelerde yer alan yorumları okuyoruz. Kendimden yola çıkarak "Ben neden yaşadığım deneyimleri aktarmıyorum? Ben nasıl ki birilerinin deneyimlerinden faydalanıyorsam, başkaları da benim deneyimlerimden faydalansın" düşüncesi ile başlıyorum tuvalet eğitimi ile ilgili tecrübelerimi aktarmaya.
Kızım şu an 25 aylık. Uzun zamandır 2 yaşında tuvalet eğitimine başlama niyetim vardı. 2 hafta önce labial füzyon tedavimiz olumlu sonuçlanınca hemen bezi bırakma girişiminde bulundum. Çekenler bilir, labial füzyonun tekrar etme riski var. Doktorumuzun dediğine göre bez bu durumu tetikliyor. Bunu öğrendiğimden beri bezi bir an önce hayatımızdan çıkarmalıyım dedim (Labial füzyonla ilgili deneyimlerimizi ayrı bir başlıkta ele alacağım).
Bugün 1 haftayı doldurduk tuvalet eğitiminde. Hiç araştırma yapmadan sadece annemin tecrübelerine kulak vererek çıktım yola. "Bez bağlamayacaksın, saat başı lazımlığa oturtup çiş yaptırmaya çalışacaksın. Bir iki altını ıslatacak, öyle öyle öğrenecek". Kulağa basit geliyor. Tamam ya hallederim ben dedim ama ilk gün resmen çuvalladım. İlk gün 8-9 kez altına yaptı, bir kere bile lazımlığa yaptıramadım. Lazımlığına oturtmak zor oldu, sürekli oturmayı reddetti. Bu noktada hemen Google'da aramalara başladım tabii. Erken mi başladık? Başka anneler kaç aylıkken başlamış? Uzmanlar ne diyor bu işe? vs. bir sürü arama yaptım Neyse, sonunda çareyi oyuncaklarında buldum. Tavşan, aslan, bebek her seferinde farklı bir oyuncakla oturduk. Kah sohbet ederek kah oyun oynayarak lazımlıkta belirli aralıklarla oturduk. İlk gece bir an kararsız kaldım, bez bağlayasım geldi ama bağlamadım. Gece bir sefer yatağını ıslattı. Tedbir amaçlı döşeğin üstüne alez ve çarşaf sermiştim. Çarşafın üstüne de alt açma örtüsü onun üstüne havlu ve bir çarşaf daha. Çok işe yaradı. Gece uykusunu bölmeden üstünü değiştirip ıslanan çarşaf ve havluyu attım. Sabah uyandığımızda ilk iş lazımlığına oturttum ve bingo! nihayet ilk çişini lazımlığa yaptı. İkinci gün nispeten iyiydi. Bir iki kere lazımlığa çiş yaptırabildim ama genel olarak altını ıslattı. Bu arada kaka saatini üç aşağı beş yukarı bildiğimden, tam o saat aralığında lazımlığa oturttum (kitap okuyup oyun oynayarak biraz uzun tuttum) ve ilk kakasını da lazımlığa yapabildi. İkinci gece altını ıslatmadı. Gece meme için uyandığında lazımlığa oturtma girişimim oldu ama kıyameti koparttığı için başarılı olamadım. Üçüncü gün sabah yine ilk iş lazımlığa oturttum ve bu sefer reddetmeden oturdu sanırım gece çişini tuttuğu için. Gün boyu yine altını ıslattığı oldu ama bu sefer ben biraz daha temkinliydim, sürekli gözlemledim hafif kıvranmaya başladığında lazımlığa gittik ve sonuç başarılı oldu. Yemek yaparken ve akşam ben yorulduğum için yakalayamadık altını ıslattı hep. Kakayı ise normal saatinde yapmamaya başladığı için altına yaptı ve yaptığı halde yapmadım! dedi. Üstüne gitmedim. Dördüncü gün biraz daha kolaylaştı çiş ve kakayı sabah yakalayabildik ama akşam yine altını ıslattı. Beşinci ve altıncı günlerde sadece bir iki kere altını ıslattı bir kere kakayı altına yaptı. Bu arada çok şükür ilk gece dışında şu ana kadar gece hiç altını ıslatmadı ve iki gecedir de uykusunu açmadan lazımlığa oturtup çiş yaptırabiliyorum.
Şimdilik tecrübelerimiz bunlar. Gerçekten anne için çok yorucu ve zorlayıcı bir süreç. Çocuk kadar gerçekten annenin de bu eğitime hazır olması gerekiyor. İlk gün neyse boş ver bağla bezi gitsin sonra başlarız diye düşündüm hep ama pes etmedim. Dur bir kere daha dene, dur daha bu ilk gün bekle üç dört gün sonra olmazsa bez bağlarsın diye telkin ettim kendimi. Ve 1 haftanın sonunda artık çiş ve kakasını yapacağını suratının şeklinden ve hareketlenmesinden anlayabiliyorum. İnşallah çişinin geldiğini söyleyeceği günler de yakındadır :)
Not: Ben bu arada uzun zamandır farkında olmadan tuvalete hazırlamışım kızımı. Tuvalet eğitimi ile ilgili kitaplar vardı birlikte okuduğumuz. Tuvalete gittiğimizde merak ediyordu ve biz de gösterip anlatıyorduk. Bezindeki çiş ve kakayı gösteriyordum sen yaptın bak şimdi bunu atalım güle güle kakalar güle güle çişler diyerek bezi atıyorduk. Lazımlığına bebeklerini falan oturtup çiş yaptırıyorduk. Uzmanların çoğu bir ön hazırlık olması gerektiğini söylüyor ben de farkında olmadan bunu yapmışım ve bence faydası oldu.
Son not:) : Bu süreçte hiç kızmadım. Her altını ıslattığında olur böyle şeyler, sen de bir dahaki sefere söylersin lazımlığa yaparız üstümüz ıslanmaz gibi şeyler söylüyorum, sürekli yüreklendiriyorum yakında meyvelerini toplarım Insallah:)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder